wait لطفا صبر کنید

صفحه اصلی » مجله شماره 1 » مقالات
بازدید: 2861
0/0 (0)
هشدار به منتظران
 
حبیب الله زکی 
مقدمه
ماه رمضان بهار قرآن و فصل تشریع مکتوب دین بر خاتم رسولان است. در آثار گرانسنگ روائی ما توصیه و تأکید شده است که در این ماه با عظمت بیشتر با قرآن انس بگیریم و درمان دردهای حقیقی مان (دردهای روحی) را درآن جستجو کنیم.
‏«صوموا تصحوا‏» که پیامبر خاتم صلی الله علیه وآله، فرموده اند تنها به بعد جسمانی فرد روزه دار توجه ندارد، بلکه انسان را در تمام ابعاد و زوایا مخاطب قرار داده است. علاوه بر این که امساک از طعام و شراب به مدت یکماه، دستگاه گوارش انسان را حیات تازه می‌بخشد و او را برای یازده ماه کار بعدی سرویس می‌کند ، روح و اراده انسان را نیز در برابر خواهش‌های مضر نفس قوت بخشیده و بر صلابت او در قبال تمنیات واهی و غیر معقول نفس می‌افزاید.
ماه رمضان بستری است که ذهن و ضمیر انسان از مشتهیات نفس، فارغ گشته، آماده تفکر و تدبر در خود ، هستی، خدای هستی و فرجام هستی می نماید تا در این فرصت، دردها را شناخته و درمان آنرا جستجو کند.
پر واضح است که نسخه ای شفابخشتر از قرآن، دراین کره خاکی برای انسان ساخته شده از خاک و دردهای او وجود ندارد. بدین لحاظ پیشوایان و طبیبان واقعی دردهای بی درمان انسان، تأکید فراوان نموده اند که در این ماه مبارک، بیشتر از همیشه به سراغ قرآن رفته و داروی درد مان را در آن جستجو کنیم.
نگارنده این سطور نیز بر سبیل عادت هر ساله، مصمم شد فرصتی را برای همراهی و هم نوائی با قرآن فراهم کند و لحظاتی را با قرآن سپری نماید. در روزهای نخستین این «آشتی» به آیه 89 ، 90 و 91 سوره بقره چشم دوختم و برآن شدم که به این آیات از زاویه‌های متفاوت نگاه کنم و برای تکمیل نگاهم به تفاسیر موجود و آثار روائی خانه زادگان قرآن (اهل بیت علیهم السلام) رو آورم.
اکنون نتیجه این سعی ناقصم را در منظر و دید شما بزرگواران قرار میدهم تا شاید با نظرات و اصلاحات تان این حقیر را در تکمیل برداشت یاری فرمائید.
 

دریافت مقاله


نظرات:

نام:
پست الکترونیکی:
متن یادداشت :
کد امنیتی :