wait لطفا صبر کنید

صفحه اصلی » مجله شماره31 » مقالات
بازدید: 2001
0/0 (0)
موضوع : بررسی خانواده حدیثی شعر دعبل در محضر امام رضا علیه السلام
 

نگارنده : خدامراد سلیمیان
چکیده

آیات نورانی قرآن و روایات معصومان علیهم السلام دو منبع ارزشمند و قابل اعتنا و اعتماد برای آگاهی از معارف اسلامی است. در موضوع مهدویت اگر چه آیاتی از قرآن مجید در شکل تنزیلی و یا تأویلی خود بر مباحثی از مهدویت تطبیق شده است و مفسران شیعه و سنّی در کتاب­های تفسیری به آن پرداخته­اند، امّا همچون سایر موضوعات قرآنی و شاید محدودتر از آنها، تمام مباحث مربوط به این موضوع در قرآن وجود ندارد. بنابراین می­توان ادعا کرد که تنها منبع دستیابی به آگاهی­های شایسته و تفصیلی در موضوع مهدویت، روایات صادر از پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان معصوم علیهم السلام است. این منبع بسیار گرانسنگ اگر چه در قرن­های ابتدای ظهور اسلام به صورت شفاهی و سینه به سینه از نسلی به نسل دیگر منتقل می­گردید امّا دیری نپائید که میراث مکتوب روایی جای نقل شفاهی روایات را گرفت و رفته رفته چنان شد که به تقریب ،تمامی روایات از طریق منابع روایی مکتوب در اختیار علاقمندان و پژوهشگران قرار گرفت.

بی‌گمان این روایات، گویاترین و گسترده‌ترین مستند اندیشة مهدویت است؛ که پژوهش و پرداختن اساسی به محتوای آنها بر فهم آموزه‌های موجود در آن افزوده، باورهای مهدوی را به ثبات و استواری می­رساند. و به عنوان امری بنیادین سبب می­شود تا خود به خود و به مرور زمان به هماهنگی استنباطات و پژوهش‌‌های برخاسته از روایات مهدویت بیانجامد و این بس ثمری گران بار است.

در این نوشتار کوتاه تلاش شد تا یکی از رفتارهای شایع در جامعه دینی مربوط به حضرت مهدی عجل الله فرجه الشریف را با توجه به روایات موجود بررسی نماییم، بدون آنکه در این باره قضاوت نماییم، خواننده محترم را به تأمل بیشتر فراخوانیم، باشد افق­های روشن­تری در نگاه همگان باز کرده، بر علاقه­ مندی آنان به معارف دینی بیفزاید.

 

دریافت مقاله


نظرات:

نام:
پست الکترونیکی:
متن یادداشت :
کد امنیتی :