wait لطفا صبر کنید

صفحه اصلی » مجله شماره 39 » پایان نامه
بازدید: 1129
1/0 (1)
عنوان: آثار تربیتی اعتقاد به مهدویت
 
عنوان: آثار تربیتی اعتقاد به مهدویت
پدید آورنده: نجمه نجم
دانشگاه: اصول دین
رشته: قرآن حدیث- ارشد
سال: 1387
استاد راهنما: دکتر مهدی مهریزی
استاد مشاور: دکتر محمد ابراهیمی راد
کلیدواژه ها: راهکارهای تربیتی مهدوی، شواهد تاریخی ـ تربیتی مهدوی، انتظار، امید و صبر، آمادگی و خودسازی، محبّت، قیام و اصلاح.

چکیده
در این تحقیق، با عنوان آثار تربیتی اعتقاد به مهدویت قصد داریم به بررسی راهکارها و آموزه های مهدوی برای تربیت بشر و آثار تربیتی برگرفته از اعتقاد به ایشان و اعتقاد به راهکارها و آموزه هایشان بپردازیم.
جهت نیل به این مقصود با استفاده از منابع لغوی، تربیتی، کلامی، روایی و تاریخی در بخش اول با نام کلیات، تحت عنوان دو فصلِ طرح تحقیق و مفاهیم و مقدّمات، مباحث را آغاز نمودیم.
در بخش دوّم با عنوان آثار تربیتی اعتقاد به مهدویت در سه دوره ی قبل از غیبت، غیبت صغری، و غیبت کبری (در اعصار گذشته و عصر حاضر) در سه فصل به بررسی راهکارها و آموزه های مهدوی برای تربیت بشر در هر یک از دوره ها پرداختیم و ضمن بررسی آثار تربیتی این راهکارها، شواهد تاریخی دلالت کننده بر وجود آثار تربیتی اعتقاد به مهدویت را بر اساس شاخص های تربیتی ارائه شده در این اثر، جستجو نمودیم.
در بخش سوم، با توجّه به جایگاه ویژه ی انتظار در اعتقاد به مهدویت و اثرات سازنده ی آن، با عنوان راهبرد انتظار و اثرات تربیتی ظهور با سه فصل راهبرد تربیتی انتظار، تربیت در عصر ظهور و آثار آن و موانع بروز آثار تربیتی اعتقاد به مهدویت، بحث را پی گرفتیم.
بدین ترتیب روشن شد برای تربیت مهدوی به عنوان آخرین و مهم ترین قسمتِ برنامه ی جامع تربیتی الهی، از ابتدا برنامه ریزی شده و در قبل از غیبت با زمینه سازی از طرف خداوند و انبیاء و ائمه علیهم السلام آماده سازی و جامعه پذیرسازی فرهنگی مهدویت صورت گرفته است و در نهایت در زمان غیبت صغری از طریق نهاد وکالت، توقیع و ملاقات و در زمان غیبت کبری با وجود غائب بودن امام، تربیت بشر با قوّت دنبال شده است.
در نتیجه آثار تربیتی راهکارها در هر دوره و یافتن شواهد تاریخی دلالت کننده بر انتظار و صبر، انتظار و امید، تلاش برای آمادگی و اصلاح نفس، محبّت، شکل گیری جنبش های مردمی و رهایی بخش و شکل گیری مدعیان مهدویت، نشانگر وجود آثار تربیتی اعتقاد به مهدویت در بین مردم در زمان گذشته، حال و آینده می باشد.
پرداختن به کیفیت تربیت حضرت در زمان ظهور و نشان دادن تصویری از آینده ی انسان و جهان به جهت آثار تربیتی حاصل از آن در جهت الگوگیری از اقدامات حضرت و یاران ایشان و ایجاد شوق و انگیزه ی رسیدن به مدینه فاضله در منتظران عصر حاضر بوده است که روشن است لازمه ی رسیدن به آن موعود، تهذیب و تربیت می باشد.

 



نظرات:

نام:
پست الکترونیکی:
متن یادداشت :
کد امنیتی :