wait لطفا صبر کنید

صفحه اصلی » مجله شماره 15 » مقالات
بازدید: 4261
0/0 (1)
اوصاف یاران حضرت ولی عصر ع از منظر ادعیه و زیارات
 

نگارنده: ابراهیم باقر زاده  
 
امام زمان(ع) خروج نمی‌کند، مگر همراه یاران نیرومند رشید و این یاران کمتر از ده هزار نفر نیستند. بدون تردید بخشی از این یاران، همان شیعیان واقعی آن حضرتند که در دوران غیبت به شایستگی به وظایف و تکالیف شرعی و دینی خود عمل کرده‌اند. در این باره ابوبصیر از امام صادق(ع) روایت می‌کند:
امام در تفسیر این قول خداوند تعالی «یومَ یأتی بَعضُ آیاتِ رَبِّکَ لاینفَعُ نَفسًا ایمانُها لَم تکُن آمَنَت مِن قَبلُ اَو کَسَبَت فی ایمانِها خَیراً»...
 
مقدمه

بشریت در انتظار روزگار رهائی است. در انتظار عطر دل انگیز ظهورش، که زندگی‌ها را بهاری کند و سرسبزی و طروات و نشاط را به انسان‌ها هدیه دهد.

ظهور مهدی موعود(ع)، برانگیخته شدن آخرین نور هدایت و ذخیره الهی برای هدفی بسیار بزرگ و به پایان رساندن راه نیمه تمام پیامبران و اولیای خداوند است. بر اساس روایات مربوط به ظهور، وضع جهان در آستانه ظهور، آکنده از ستم و بی‌عدالتی است و با آمدن حضرت مهدی(ع)، عدل و قسط در زمین پر می‌شود و ستم‌ها و بی‌عدالتی‌ها از بین خواهد رفت. بدیهی است که پیروزی حق بر باطل، تنها با کرامت و معجزه صورت نمی‌گیرد. بلکه علاوه بر رهبری و مدیریتی معصوم و برنامه‌ای جامع و جهان شمول، یارانی بسیار کاردان و لایق و توانمند لازم است تا بتوان چنین تحول عظیم را در سطح جهان ایجاد کرد و به تعبیر امام علی(ع) «اَفلَحَ مَن نَهَضَ بِجَناحٍ»[1]پیروزمند کسی است که یار و یاور داشته باشد.

یاران و یاوران حضرت مهدی(ع) بازوان توانمند ایشان و مایه پیروزی نهضت جهانی ایشان هستند. این جایگاه سبب شده تا پیشوایان معصوم : همواره اهمیت حضور این انسان‌ها را در آن قیام جهانی یادآور باشند. امام صادق(ع) مجموع عواملی را که سبب پیروزی حضرت مهدی (ع)می‌شود در سه چیز دانسته است؛ به این که خدای متعال او را با سه لشکر یاری می‌فرماید، فرشتگان، مومنان (یاران)، هراس[2]

در این نوشتار، به دنبال تبیین ویژگی‌های یاوران امام مهدی7 از منظر ادعیه و زیارات هستیم؛ کسانی که در حرکت جهانی او، درخدمت او و اهداف والای ایشان هستند.

در واقع اهداف این مقاله عبارت است از:

الف: شناخت این ویژگی ها، می‌تواند مقیاسی برای محک زدن خود و اهداف خودمان و همچنین می‌تواند معیاری برای فهم قابلیت ما، در همراهی با حضرت و جهاد در رکاب او باشد.

ب: زمینه سازی برای ظهور است، به این معنا که اگر در مردم، احساس نیاز به امام شکل نگیرد، قدرش را نخواهند دانست و به راحتی او را تنها خواهند گذاشت؛ بلکه شاید علیه او شمشیر بکشند.

سوالی که در این مقاله به دنبال پاسخگویی به آن هستیم این است که جایگاه و اوصاف یاران حضرت ولی عصر4 در ادعیه و زیارات چگونه ترسیم شده است؟

تعریف اصطلاحات:

دعا از ماده «دعو» به این معنا آمده است: «الرغبه الی الله تعالی فما عنده من الخیر و الا بتهال الیه بالسوال»[3] طبق این تعریف دعا در لغت به معنای خواندن، فراخوان و دعوت است.

«زیارت» نیز از ماده «زأر» به معنی «صوت الاسد» فی صدره و از ماده «زور» به معنی «زعیم القوم» بوده و از ماده «زیر» به معنی «الدن و الحب» آمده است و در فارسی به معنی دیدار و زیارت اهل قبور است.[4]

مرحوم ابن فهد حلی در تعریف دعا فرموده است: «الدعا طلب الادنی للفعل من الاعلی علی جهة الخضوع و الاستکانة»[5] بررسی آیات و روایات نشان می‌دهد؛ دعا و زیارت، دانشی هماهنگ با آیات و روایات، به جهت انتقال معارف اهل بیت : و ارتباط با خدا می‌باشد.

قبل از اینکه وارد بحث شویم توضیح مختصری درباره گروه یاران حضرت بیان می‌شود.

دسته بندی یاران

دسته اول: ‌یاران خاص

کسانی هستند که ستاد فرماندهی آن حضرت را برعهده دارند و تعدادشان سیصد و سیزده نفر می‌باشد. احادیث فروانی در ستایش این گروه از یاران حضرت مهدی(ع) وارد شده، و قرآن کریم هم از آنان به عنوان «امت معدوده» یاد می‌کند.

از امام باقر و امام صادق 8 در تاویل این آیه « وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَّعْدُودَةٍ...»[6]

نقل شده که فرمودند:

«اُمَّة مَعدُودَة یعنِی عِدَّّةً کَعِدَّةِ بَدرٍ قالَ یجمعُونَ لَهُ فی ساعَة واحِدةٍ قزعاً کقزَعِ الخریفِ»[(ع)]؛ مراد از امت معدود، یاران مهدی(ع) در آخر زمانند، سیصد و سیزده تن به شمار افراد جنگ بدر، آنان، در ساعتی جمع می‌شوند؛ مانند ابرهایی که در پاییز جمع می‌گردند. همچنین امام صادق(ع) در وصف یاران خاص حضرت مهدی(ع) فرموده است: «مردانی که گویی قلب هایشان، مانند پاره‌های آهن است. هیچ چیز نمی‌تواند دل‌های آنان را درباره ی ذات خداوند گرفتار شک سازد. سخت تر از سنگ هستند. اگر بر کوه‌ها حمله کنند،‌‌ آن‌ها را از هم خواهند پاشید...»[8]

دسته دوم: یاران عام

پس از گرد آمدن یاران خاص حضرت و تشکیل ستاد فرماندهی در آغاز ظهور، نوبت به یاران عام آن حضرت می‌رسد. آنان به طور سریع در مکه جمع شده، آماده یاری او می‌شوند.

شمار یاران عام حضرت در ابتدا افزون بر ده هزار نفر خواهند شد. وقتی این حلقه کامل شد:‌ حرکت و قیام، آغاز می‌شود. چنان که امام صادق(ع) فرمودند: «مایخرُجُ اِلّا فی اُولی قُوّةٍ وُ مایکُونُ اُولُو القُوّةِ اُقَلَّ مِن عَشرَةِ آلافٍ»[9]؛

امام زمان(ع) خروج نمی‌کند، مگر همراه یاران نیرومند رشید و این یاران کمتر از ده هزار نفر نیستند. بدون تردید بخشی از این یاران، همان شیعیان واقعی آن حضرتند که در دوران غیبت به شایستگی به وظایف و تکالیف شرعی و دینی خود عمل کرده‌اند. در این باره ابوبصیر از امام صادق7 روایت می‌کند:

امام در تفسیر این قول خداوند تعالی «یومَ یأتی بَعضُ آیاتِ رَبِّکَ لاینفَعُ نَفسًا ایمانُها لَم تکُن آمَنَت مِن قَبلُ اَو کَسَبَت فی ایمانِها خَیراً»[10] فرمودند: یعنی خروج قائم منتظر ما، (سپس فرمودند)‌ای ابا بصیر! خوشا به حال شیعیان قائم ما، کسانی که در غیبتش منتظر ظهور او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند. آنان اولیای خدا هستند که نه خوفی بر آن هاست و نه اندوهگین می‌شوند[11].

بعد از ذکر این دو دسته از یاران به بیان ویژگی‌ها و اوصاف این یاران می‌پردازیم.

ویژگی‌های یاران حضرت ولی عصر4

1- معرفت خدای متعال و اطاعت او

یاران حضرت ولی عصر4 در راس همه ویژگی‌ها و صفات،‌ از مراتب بالای معرفت الهی برخوردارند. این باور،‌ آن قدر با صلابت و استوار است که مرارت‌ها و مصائب دنیا در آن خللی ایجاد نمی‌کند و امواج سهمگین شبهات و سئوالات، لطمه‌ای به آن وارد نمی‌نماید.

فراز اول: در دعای معرفت در زمان غیبت اینطور می‌خوانیم: «اللهم عرفنی نفسک، فانک ان لم تعرفنی نفسک لم اعرف نبیک ...»[12] بار خدایا، خودت را به من بشناسان، زیرا اگر خودت را به من نشناسانی ،نبی تو را نمی‌شناسم...

این ویژگی بارز، با تعابیر مختلفی در روایات نیز به آن اشاره شده است.

امام باقر و امام صادق ازامیرالمومنین امام علی: در توصیف آنان می‌فرمایند: «...رِجالٌ عَرَفُوا اللهَ حَقَّ مَعرَفتِهِ، وَهُم اَنصارُ المهدی فی آخِِرِ الزَّمان»[13]

مردانی که خدا را به حق شناخته‌اند،‌ آن‌ها یاوران حضرت مهدی(ع) در آخر زمان هستند. در کلام نورانی دیگر از امام صادق(ع) آمده است که می‌فرماید: «رجال کانَّ قلوبهم زُبرُ الحدید لایشوُبها شکٌّ فی ذاتِ الله اشدَّ من الحَجَر.[14]

 

آنان مردانی اند که گویا دل هایشان پاره‌های آهن است و از سنگ سخت ترند و هیچ تردیدی در ذات خداوند ندارند.

فراز دوم: در همین دعا در ادامه اینطور آمده است: «اللهم ثبتنی علی دینک و استعملنی بطاعتک»[15] ای خدا، مرا بر دین خودت ثابت بدار، و مرا بر طاعت خویش به کارگیر.

یاران حضرت(ع) آن چنان دارای بینش عمیق نسبت به حق تعالی هستند که در راه اطاعت از فرامین الهی سر از پا نمی‌شناسند و از هیچ کوششی در این راه دریغ نمی‌ورزند. پیامبر گرامی اسلام9 فرمودند: «مجدّون فی طاعة الله».[16] اصحاب المهدی (ع) در راه اطاعت خدا پرتلاش‌اند. و نهایتا آنان،‌ از سرچشمه توحید ناب،‌ سیراب‌اند، حرم دل هایشان را بت‌های هواپرستی، مال دنیا و جاه و مقام نیالوده و در آن حریم امن، جز خداوند حضور ندارد و به شایستگی اعتقاد به وحدانیت خدای متعال دارند.

امام علی(ع) می‌فرماید: «فهم الذین وحّدوا الله حق توحیده»[1(ع)]؛ آنان به وحدانیت خداوند، آن چنان که حق وحدانیت اوست، اعتقاد دارند.

آن کس که تو را شناخت جان را چه کند   فرزند و عیال و خانمان را چه کند

دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی                                  دیوانه تو هر دو جهان را چه کند

نتیجه این بینش عمیق،‌ اطاعت محض از فرامین الهی است.

فراز سوم: در دعای برای ظهور حضرت ولی عصر4 می‌خوانیم: و تَجعَلُنا فیها مِنَ الدُّعاةِ الی طاعَتِکَ والقادَةِ لی سبیلک[18].

 خدایا! ما را در آن دولت «زمان ظهور حضرت ولی عصر4» از فراخوانان به فرمانبرداریت و از رهبران راه خودت قرار بده.

یاران حضرت(ع) در مسیر اطاعت پروردگار متعال،‌ اطاعت از اولیای برگزیده الهی، خصوصا امام زمان7 را اطاعت از خدا می‌دانند و این امر مهم را با جان و دل می‌پذیرند و با خداوند پیمان می‌بندند.

فراز چهارم: در دعای برای ظهور حضرت ولی عصر4 که در روز سیزدهم ماه مبارک رمضان وارد شده است می‌خوانیم: «اَدینُکَ یا رَبَّ بِطاعَتِهِم وَ وِلایتِهم،...راضیاً غیرَ مُنکِرٍ وَلامُستَکبِرٍ»[19] گردن می‌نهم ‌ای پروردگار جهان، به اطاعت و ولایت آنان...در حالی که راضی و خشنود هستم و انکار نمی‌کنم.

2- فناء در امام و آرمان‌های او (معرفت امام)

فراز اول: فابذل نفسی و مالی و ولدی و اهلی و جمیع ما خوّلنی ربّی بین یدیک و التصرف بین امرک ونهیک[20]

 

(مولای من!) جان، مال، فرزندان، خویشاوندان و هر آن چه را خداوند بر من ارزانی داشته،‌ به پیش گاهت نثار می‌کنم و همه را در اختیار امر و نهی تو می‌گذارم.

قرآن کریم از نعمت‌های الهی فراوان یاد می‌کند و آن‌ها را بی‌شمار می‌داند: (وَاِن تَعُدُّوا نِعمَةَ اللهِ لاتُحصوها)[21] (یعنی: اگر نعمت‌های خدا را بشمارید، هرگز نمی‌توانید آن‌ها را احصاء کنید) بعضی از نعمت‌های بزرگ و پراهمیت را از باب منت به بندگان عنایت می‌کند از جمله این نعمت‌ها ی بزرگ، بعثت انبیاء و نصب امامان می‌باشد.

قرآن کریم درباره ی بعثت انبیاء می‌فرماید: «لَقَد مَنّ الله علی المُومنینَ اذ بَعثَ فیهم رسولاً»[22] یعنی: خدا بر مومنان منت نهاد «نعمت بزرگی بخشید»، هنگامی که در میان آن ها، پیامبری از خودشان برانگیخت و در جای دیگر درباره نصب امامان می‌فرماید: «ونُرید اَن نَمُنَّ علی الذین استضعفوا فی الارض ونَجعَلُهُم اَئمةً ونَجعَلُهم الوارثین»[23] یعنی «ما می‌خواستیم بر مستضعفان زمین منت نهیم و آنان را پیشوایان و وارثان روی زمین قرار دهیم» در آیه نخست از نبوت با فعل ماضی سخن می‌گوید: «...خدا منت نهاد» ؛زیرا نبوت تمام شدنی است؛ هرچند اصل دین ماندنی است- ؛ اما در آیه ی دوم درباره امامت، فعل مضارع به کار می‌برد که تدریج و استمرار را می‌فهماند ؛گویا می‌فرماید «ما هماره برای مردم امامان معصوم نصب می‌کنیم و مستضعفان زمین را به امامت می‌رسانیم» فعل مضارع، نشان می‌دهد که هرگز زمین بی‌امام نیست و تا بشر و جوامع انسانی در زمین هستند، به پیشوایان معصوم نیاز دارند[24].

بر این اساس، یاران امام مهدی(ع) قدر این نعمت بزرگ و عظیم الهی را می‌دانند، امام خود را شناخته و اعتقاد به امامت او دارند،‌ اعتقادی که در عمق جانشان جای گرفته است. این معرفت و شناخت نسبت به امام مهدی(ع) از سوی یارانش، شناخت شناسنامه‌ای و دانستن نام و نشان او، و دانستن نام پدر و مادر و زمان تولد او نیست بلکه معرفت به «حق ولایت» است،‌ وقتی ولیّ حق را شناختند همه هستی، جان و مال و فرزندان و خویشاوندان را فدای او و هدف والای او می‌کنند و این همان درسی است که ازمکتب امام صادق(ع) و دیگرائمه معصومین :  آموختند؛ آن جا که امام صادق(ع) فرمودند: «اما انّی لو أدرکت ذلک لأبقیت نفسی لصاحب هذا الامر»؛[25] آگاه باشید که اگر من در آن زمان حضور داشتم، وجودم را وقف صاحب این امر می‌کردم.

فراز دوم: در جائی دیگر، از وجود مبارک امام حسن عسکری(ع) در وصف یاران امام مهدی(ع) وارد شده است که فرمودند: «الذین سَلَوا عن الاهل و الاولاد و جَفَوا الوطن و عَطَّلوا الوثیر من المهاد...»[26]یعنی آنان (یاران امام مهدی(ع)) کسانی هستند که از خانواده و فرزندان دست کشیده و وطن را ترک کردند و از بستر و خواب آرام گذشتند...

فراز سوم: در دعای دوران غیبت به روایت دیگر از امام رضا 7 به این صفت اشاره شده است:

«اللهم و شرکاؤُهُ فی أمرِهِ، وَ مُعاونُوهُ علی طاعتک، الذین جعلتهم حصِنَهُ و سلاحه و مفزعه و اُنسَهُ، ... قَد رفضوا تجاراتِهم، اَضَرّوا بمعایشهم، وَ فُقِدُوا فی اندیتهم بغیر غیبةٍ عن مصرهم، و حالفوا البعید ممن عاضَدهُم علی امرهم و خالفوا القریب ممن صدّ عن وجهتِهم، و ائتَلَفوا بَعْدَ التدابُرِ و التقاطع فی دهرهم، و قطعوُا الاسباب المتصلة بعاجل حُطام مِنَ الدنیا.

ترجمه: خدایا؛ آنان که در امر او شریک‌اند، و بر طاعت تو مددکاران اویند؛ کسانی که دژ، اسلحه، پناهگاه و مایه انس او قرارشان دادی؛ آن‌هایی که تجارت را کنار گذاشتند و به معیشت‌های خودشان ضرر زدند؛ و بدون این که از شهرهای خود خارج شوند، به عزلت و گوشه‌نشینی افتادند؛ و با هر کس که در کارها یاری‌شان نماید پیمان بستند؛ گرچه نسبتی دور با آن‌ها داشتند، و با نزدیکانی که آن‌ها را از مقصودشان باز بدارند، مخالفت ورزیدند؛ بعد از جدایی‌ها گرد هم آمدند و اسباب به هم پیوسته دنیوی را که وسیله بهره بردن اندک از دنیا بود، قطع نمودند.[2(ع)]

 

3- اطاعت از امام مهدی(ع)

فراز اول: در دعای زمان غیبت از امام رضا (ع) آمده است: وقَوِّنا عَلی طاعَتِهِ، و ثَبِّتنا علی مُشایعَته، وَامنُن عَلَینا بِمُتابَعَتِهِ وَاجعَلنا فی حِزبِهِ القَوّامینَ بِاَمرِه[28].

«بارخدایا!» ما را بر اطاعتش قوی گردان، و بر پیرویش ثابت قدم بدار، و با نعمت پیرویش، بر ما منت بگذار، و ما را در سپاه او قرار ده که اجرا کننده فرمان اویند. طبق روایات، یاران حضرت مهدی(ع) در برابر حضرت مطیع محض فرامین ایشان هستند و تمام تلاششان این است که اوامر امامشان را اجرا کنند. یاران حضرت مهدی(ع) او را، محور، قله و چشم انداز تمام حرکت‌ها وجهت گیری‌های خود می‌دانند و در عصر‌های مختلف، در برابر قرائت امام(ع)، از خود، قرائتی جدا ندارند. و به دلالت او و با انگشت اشاره ی او حرکت می‌کنند.

امام صادق(ع) می‌فرماید: «وَهُم اَطوَعُ مِنَ الأمَةِ لِسَیدِها»[29]، یعنی اطاعت آنان از امام، از فرمان برداری کنیز در برابر مولایش بیشتر است.

فراز دوم: در دعای دیگر آمده است: وقَوِّنا عَلی طاعَتِهِ، و ثِّبتنا عَلی مُتابَعَتِهِ[30]، «بارخدایا!» ما را بر اطاعت و فرمان برداری از او نیرو بخش، و بر پیرویش ثابت دار.

فراز سوم: در دعای شریف عهد از امام صادق7 به این ویژگی اشاره شده است و از خداوند متعال درخواست می‌شود. «وَالمُمتثلین لِأوامِرِه، والمحامین عنه والسابقین الی ارادتِهِ»[31] یعنی  خداوندا! مرا جزو دسته‌ای که دستورات او را بدون کم و زیاد انجام می‌دهند، و جزو حمایت کنندگانش و پیشی گیرندگان برای انجام امور مورد اراده ی او قرار ده.

فراز چهارم: در دعای دیگر که برای ظهور حضرت مهدی(ع) در ظهر روز عاشورا، از امام صادق(ع) خطاب به یکی از یارانش وارد شده فرمودند: «وَ اَن تَجعَلَنی مِمَّن یُدعَی فَیجیبُ الی طاعَتِهِم».[32] یعنی خدایا مرا از کسانی قرار ده که برای فرمان برداری و«اطاعت» ایشان خوانده می‌شوند                                            پس اجابت می کنند.

فراز پنجم: در دعای روز سوم ماه شعبان آمده است «وَاجعَلنا مِمَّن یسَلِّمُ لِأمرِهِ»[33]

خدایا ما را از کسانی قرار ده که در برابر امر او تسلیم هستند.

فراز ششم: در دعای بعد از نماز صبح آمده است،‌ «فقلتَ (صفا کانهم بنیان مرصوص) علی طاعَتِکَ و طاعَةِ رَسُولِکَ وآلِهِ علیهم السلام اللّهُمَّ هذِهِ بَیعَةٌ لَهُ فی عُنُقی الی یومِ القیامةِ».[34]

وگفتی (صف بسته اند گویی اینان بنیانی آهنین هستند) در فرمان برداری تو (ای خدا) و رسولت و آل او – که بر ایشان درود باد- خداوندا،‌ این بیعتی است برای او در گردنم تا روز قیامت.

فراز هفتم: در دعای دیدار امام زمان4 مروی از امام صادق(ع) ، آمده است. «والمُمتَثِلینَ لِأوامرِهِ و نواهیه فی اَیامِهِ»[35] خداوندا؛ مرا از آنان که دستورات و نهی هایش را در دوران حکومتش فرمان (اطاعت) می‌برند قرار بده.

فراز هشتم: در دعای برای ظهور حضرت ولی عصر4 در روز سیزدهم ماه مبارک رمضان چنین آمده است: «اَدینُکَ یا رَبِّ بِطاعَتِهِم وَ وِلایتِهِم، وَ بالتَّسلیمِ بِما فَضَّلتَهُم، راضیاً غیرَ مُنکِرٍ ولامُستَکبِرٍ»[36] گردن می‌نهم ‌ای پروردگار جهان، به اطاعت و ولایت آنان وتسلیم شدن نسبت به آن چه فضیلت و برتری داده‌ای ایشان را، در حالی که راضی و خشنود هستم وانکار نمی‌کنم.

فراز نهم:  در دعای دیگر در روز سیزدهم ماه مبارک رمضان، قریب به عبارت قبل آمده است. «اَدینُکَ یا رَبِّ بطاعَتِهِم وَ وِلایتِهِم، والتَّسلیم لِفَرضِهِم»[3(ع)]                                 بار خدایا! من با اطاعت از «ائمه اطهار» و قبول ولایتشان و تسلیم شدن در برابر اوامر و نواهی ایشان، تو را پرستش می‌کنم.»

فراز دهم: در دعا برای ظهور حضرت ولی عصر4 در روز هیجدهم ماه مبارک رمضان می‌خوانیم «وَقَوِّنا عَلی مُتابَعَتِهِ وأداءِ حَقَّهِ[38]»، «خدایا! ما را قدرت بده تا از آن حضرت پیروی (اطاعت) کنیم،‌و حقش را ادا کنیم»

فراز یازدهم: در دعای دیگر،‌ برای ظهور آن حضرت4 در شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان چنین آمده است «وَتَجعَلُنا فیها مِنَ الدُّعاهِ الی طاعَتِکَ، والقادَةِ الی سَبیلِکَ»[39] خداوندا! ما را در آن دولت ،از فراخوانان به اطاعت خودت و رهبرانی به سوی راهت قرار دهی. چنانکه راه ورود به مسیر اطاعت خدای متعال، اطاعت از ولیّ خدا خواهد بود. همان گونه که در دعای شریف معرفت در زمان غیبت چنین می‌خوانیم، «اللّهُمَّ عَرِّفنی حُجَّتُکَ، فَانَّک اِن لَم تُعَرِّفنی حُجَّتُکَ ضَلَلتُ عَن دینی»[40]خدایا حجتت را به  من بشناسان، زیرا اگر حجتت را به من نشناسانی نسبت به دینم گمراه می‌گردم. واضح است که شناخت و معرفت حجت خدا، سبب شناخت و معرفت خدای متعال می‌شود و اطاعت از حجت خدا همان اطاعت خداوند باری تعالی است.

فراز دوازدهم: در دعا در زمان غیبت حضرت ولی عصر4 آمده است. «و قَوِّنا عَلی طاعَتِهِ، و ثَبِّتنا علی مُشایعَته، وَامنُن عَلَینا بِمُتابَعَتِهِ وَاجعَلنا فی حِزبِه القَوّامینَ باَمرِهِ»[41]

خداوندا! ما را بر اطاعتش قوی گردان، و بر پیرویش ثابت قدم بدار،‌ و با نعمت پیرویش بر ما منّت بگذار و ما را در سپاه او قرار ده که اجرا کننده فرمان اویند.»

فراز سیزدهم: در دعای معرفت در زمان غیبت نیز چنین می‌خوانیم. «وثَبِّتنی علی طاعَةِ وَلی اَمرِک»[42] و در فرمان برداری از صاحب فرمانت استوارم ساز، پر واضح است که در مسیر عشق به امام معصوم(ع)، دلبند بودن صرف ،کفایت نمی‌کند بلکه باید پایبند به فرامین امام(ع) بود و این، راز عبودیت الهی است.

 عشق بازی کار هر شیاد نیست                        این شکار دام هر صیاد نیست.

4- روحیه ی شهادت طلبی

یاران حضرت مهدی(ع) شیفته لقای الهی و عاشق شهادت‌اند.

شهادت منزلتی است بسیار بزرگ که معدودی از امت اسلام، به آن راه می‌یابند.

با نگاهی به تاریخ اسلام می‌بینیم تعدادی از این شهیدان در حضور پیامبر9وائمه7 به شهادت رسیده‌اند.

روشن است که شهادت در کنار امام(ع) با دیگر صحنه‌ها تفاوتی آشکارا دارد.

بالاترین توفیق، درک فیض شهادت در رکاب حضرت ولی عصر(ع) است، چرا که در حضور آن حضرت همه انگاره‌ها رخت بر بسته و چشمه زلال حقیقت خود را آشکار می‌سازد[43]. در دیدگاه قرآن، شهیدان دارای حیاتی حقیقی و جاودانه‌اند.

«بَل اَحیاءٌ عند رَبِّهِم یُرزَقُون»[44] بلکه شهیدان زنده اند و در نزد پروردگارشان روزی می‌خورند»

در زیارات امام حسین(ع) می‌خوانیم:

یا لَیتَنی کُنتُ مَعَکُم فَاَفُوزَ فَوزاً عَظیما[45]

«کاش من با شما بودم و در کنار شما به رستگاری بزرگ (شهادت) می‌رسیدم!»

پس شهادت، فیض بسیار بزرگی است. اما بزرگتر از آن این که، این فیض در محضر امام زمان(ع) صورت پذیرد.

فراز اول: یاران حضرت از خداوند توفیق شهادت و جان نثاری در راهش به همراه ولیّش را مسئلت می‌کنند «و قتلا فی سبیلک مع ولیک فوفّق لنا»[46]. ترجمه: بارخدایا به ما توفیق کشته شدن در راهت همراه با ولیت را عنایت فرما.

فراز دوم:در دعای دیدار امام زمان4 که از امام صادق(ع) وارد شده است:

«و المستشهدین بین یدیه»[4(ع)].         «بارخدایا! مرا از شهادت جویان در رکابش قرار بده»

فراز سوم: در دعای بعد از نماز صبح آمده است. «واجعلنی من المستشهدین بین یدیه»، «خدایا مرا از شهادت طلبان در پیشگاه و رکاب او قرار بده»[48]

 

فراز چهارم: در دعای شریف عهد که از امام صادق(ع) وارد شده است:

«والسابقین الی ارادته و المستشهدین بین یدیه» «بار خدایا! مرا از پیشی گیرندگان برای انجام امور مورد اراده او و شهادت طلبان در پیش روی او قرار بده.»[49]

امام صادق7 درباره یاران حضرت ولی عصر4 می‌فرماید:

«یدعون بالشهادة ویتمنّون ان یُقتلوا فی سبیل الله»[50]؛ برای شهادت دعا می‌کنند و آرزوی کشته شدن در راه خدا را دارند.

5- عدالت خواهی

فرازی در دعای قنوت امام حسن عسکری (ع) در این زمینه آمده است: «اللُّهمَّ و املاء بهم کل افقِ من الآفاق و قطرٍ من الاقطار، قسطاً و عدلاً و مرحمة و فضلاً».[51] بارالها! به وسیله ایشان (یاران مهدی4) تمام افق‌های هستی و تمام گوشه‌ها و اقطار جهان را پر از داد و عدل و مهربانی و احسان خود گردان.

در این زمینه با نگاه به روایات وارده در رابطه با عصر ظهور ولیّ عصر4 وسیره عملی آن حضرت در می‌یابیم ؛ از مهم ترین اموری که در حکومت جهانی حضرت بر آن تاکید شده است بحث فراگیر شدن عدالت در زمین می‌باشد. در همین زمینه امام صادق(ع) می‌فرمایند: «یملاءُ الارض قسطاً و عدلاً کما ملئت ظلماً وجورا»[52]؛ زمین را پر از عدل و داد خواهد کرد، هم چنان که پر از ظلم و بیداد شده است.

امیرالمومنین علی(ع) در این رابطه می‌فرماید: «فیُریکم کیف عدل السیرة» [53] پس (مهدی(ع)) به شما نشان خواهد داد که روش عادلانه (در حکومت) چگونه است.

پر واضح است که یاران حضرت نیز این سیره عدالت خواهی را همانند امام خود پیاده می‌کنند، حضرت مهدی(ع) با کارگزارانش پیمان نامه عدالت را امضاء می‌کنند، این پیمان نامه همان دستورالعمل‌های اجرایی عدالت در گسترده گیتی است. امام، شاخص‌های کلی عدالت را به صورت مدوّن در اختیار هر یک از نمایندگان خود می‌گذارد و هنگام اعزام آنان به اقصی نقاط جهان از آنان پیمان اکید می‌گیرد که بدان عمل کنند.

امام باقر(ع) می‌فرماید: حضرت مهدی (ع) هنگام اعزام نمایندگان خویش می‌فرماید: «عهدُکَ فی کَفِّک فاذا وَرَدَ علیک امرٌ لاتَفهَمُهُ و لاتَعرِف القضاءَ فیه فانظر الی کفّکَ واعمل بما فیها»[54] دستورالعمل تو در دستت می‌باشد اگر امری برایت پیش آمد که آن را درک نمی‌کنی و یا نمی‌دانی چگونه در آن داوری کنی، به کف دستت نگاه کن و به آن چه در آن است عمل نما.

امام کاظم7 در تفسیر آیه شریفه «یُحی الارضَ بعد موتها» فرمودند: نه این که خداوند زمین را با باران زنده کند،‌ بلکه مردانی را بر می‌انگیزد تا عدالت را زنده کنند و زمین در پرتو آن عدالت زنده می‌شود.[55]

اگر یاران امام مهدی(ع) خود عادل نباشند ،چگونه خواهند توانست عدالت را در جهان برقرار کند.

ذات نایافته از هستی بخش                  کی تواند که شود هستی بخش

6- نصرت و یاری حضرت(ع):

از وظائف مومنان، نصرت و یاری کردن آن حضرت می‌باشد که همان نصرت خداوند متعال است. یاری کردن امام عصر(ع)، این است که مومن نسبت به آن چه خواست آن حضرت است،‌ اقدام نماید. نصرت در زمان غیبت به آن است  که مومن خودسازی کند و در حق آن حضرت و شیعیان او دعا نموده،‌ مناقب و فضایل آن حضرت را بیان نماید. امّا نصرت در زمان ظهور، با جهاد کردن در کنار امام(ع) و صبر در برابر سختی‌ها و بذل مال و جان به دست می‌آید[56]. دفاع از امام(ع) و صیانت از دین او و سنت رسول اکرم 9 نوعی یاری کردن آن حضرت است. در وجود حضرت ،اموری جمع شده که هر کدام از آن‌ها موجب اهتمام ورزیدن در نصرت و یاری آن جناب است، زیرا که یاری نمودن او، یاری کردن مظلوم، نصرت غریب، و یاری عالم، و کمک به ذی القربی، و نصرت ولی نعمت، و یاری نمودن واسطه نعمت و نصرت کسی است که خداوند او را یاری می‌کند، و نصرت کریم، شریف، طرید، خونخواه و مهجور است.[5(ع)]

در دعاها و زیارات وارده از ائمه معصومین : می‌بینیم که خواسته اند انسان از خدای تعالی طلب کند که وی را از یاری کنندگان حضرت و پیکارگران در رکاب آن بزرگوار قرار دهد.

فراز اول: در زیارت حضرت صاحب الامر(ع) چنین آمده است:

واجعلَنی اللّهُمَّ مِن انصارِهِِ، واعوانه واتباعِهِ و شیعتِهِ[58]

خدایا مرا از یاران و کمک کنندگان و پیروان و شیعیان او قرار ده.

فراز دوم: در ادامه زیارت حضرت صاحب الامر7 می‌خوانیم:

«اللهم کما جَعَلتَ قلبی بذِکرِه معموراً، فاجعَل سِلاحی بنُصرتِهِ مشهوراً، و اِن حالَ بَینی و بَین لقائِهِ الموتُ الذی جعلتَهُ علی عبادکَ حتماً، و اَقدَرتَ به علی خلیقتک رَغماً، فانبَعثنی عندَ خُرُوجِهِ ظاهرا من حُفرتی، مُؤتزرًا کفَنی، حَتّی اُجاهِدَ بینَ یدَیهِ فی الصّفِ الذی اثنَیتَ علی اهلِه ِفی کتابِک»[59]. پروردگارا، همان گونه که قلبم را با یاد او آباد فرمودی، سلاح مرا نیز به یاری وی آماده قرار ده و اگر بین من و دیدار او مرگ حائل گردید- آن مرگی که آن را بر بندگانت حتمی و برهمه ی مخلوقاتت قطعی قرار داده ای- مرا به هنگام خروج او کفن پوشیده از قبرم بیرون آور تا در پیشگاه او و به همراه آن صف- که اهل آن را تو ثنا گفته‌ای و در کتابت آنان را ستوده‌ای که «آنان همانند بنائی مستحکم و استوارند» پیکار نمایم. [60]

فراز سوم: در دعای قنوت نماز جمعه برای ظهور آن بزرگوار چنین آمده است. که پسر مقاتل روایت نموده که امام رضا(ع) فرمودند: در قنوت نماز جمعه چه می‌گویید و چه دعا می‌کنید؟ گفتم همان دعاهایی که مردم می‌خوانند. فرمود: آن طور که آن‌ها دعا می‌کنند، دعا مکن، بلکه بگو: اللهم...و أذَن لَهُ فی جهادِ عدوِّکَ وَعَدِّوهِ، واجعَلنی مِن انصارِهِ، انک علی کل شئ قدیر. [61]بار الها...به او اجازه بده تا با دشمن تو و دشمن خودش به نبرد برخیزد و مرا نیز از یاران آن حضرت قرار ده، همانا، تو بر هر چیزی توانا هستی.

فراز چهارم: در دعای دیدار امام زمان4 از امام صادق(ع) روایت شده است که فرمودند: هر کس بعد از نماز واجب این دعا را بخواند، همانا او حضرت حجت(ع) را در بیداری یا خواب می‌بیند، در قسمتی از دعا می‌خوانیم. «اللهم اجعلنی من انصاره و نصّاره الذابین عنه»[62] خداوندا مرا از یارانش و جان نثارانی که از او دفاع می‌کنند قرار بده.

فراز پنجم: در دعای بعد از نماز صبح این طور بیان شده است:

فصَلِّ علی مولای و سیدی صاحب الزمانِ، واجعَلنی من انصارِهِ و اشیاعِهِ، و الذّابینَ عنه[63]

پس بر مولایم و آقایم صاحب الزمان درود فرست و مرا از یاوران و پیروان و مدافعانش قرار بده.

فراز ششم: در دعای شب نیمه شعبان این طور آمده است.

«وَاَدرِک بنا ایامَهُ و ظُهُورَهُ وقیامَهُ، واجعلنا من انصاره و اقرِن ثارنا بثارِهِ، واکتبنا فی اعوانِهِ و خلصائِهِ»[64].

وما را موفق به درک روزگار و دوران ظهور و قیامش بگردان، وما را از یاران آن حضرت قرار بده، وخونخواهی ما را به خونخواهی او پیوسته گردان،‌و ما را در گروه یاران و مخلصان بی‌آلایشش بنویس.

فراز هفتم: در دعای روز سیزدهم ماه مبارک رمضان می‌خوانیم:

«واجعلنا مِن الطالبین رضاک بمُناصَحَتِهِ، حتّی تَحشُرنا یوم القیامَة فی اعوانه و انصارِهِ و معونَةِ سُلطانِهِ»[65].

خدایا ما را از جویندگان رضایت خودت با خیرخواهی برای آن حضرت قرار بده، تا این که ما را روز قیامت در زمره کمک رسانان و یاران و مددکاران حکومتش محشور فرمایی.

فراز هشتم: در دعای معرفت در زمان غیبت چنین می‌خوانیم:

«و قوِّنا علی طاعَتِهِ و ثبِّتنا عَلی مُتابَعَتِهِ، واجعلنا فی حزبِهِ و اعوانِهِ وانصارِه».[66]

خدایا ما را بر اطاعت و فرمان برداری از او نیرو بخش و بر پیرویش ثابت بدار، و ما را در گروه او و یاران و یاورانش قرار بده.

فراز نهم: در صلوات بر امام زمان4 می‌خوانیم:

واجعلنی اللّهم من انصاره و اعوانه واتباعه و شیعته[6(ع)]

خدایا مرا جزو یاران و کمک رسانان به آن عزیز، و تابعان و پیروان آن بزرگوار قرار بده.

فراز دهم: دعای عهد امام زمان(ع) می‌باشد، دعایی که از امام صادق(ع) روایت شده که فرمودند: کسی که چهل صبحگاه این دعا (عهد) را بخواند از یاران قائم ما خواهد بود واگر از دنیا برود، خداوند او را از قبر بیرون خواهد آورد و به او در عوض هر کلمه هزار حسنه می‌دهد و هزار گناه از او محو می‌کند[68]

در قسمتی از این دعا می‌خوانیم:

اللهم اجعلنی من انصاره و اعوانه والذابین عنه و المسارعین الیه فی قضاء حوائجه والممتثلین لاوامره والمحامین عنه و السابقین الی ارادته والمستشهدین بین یدیه.[69]

بار خدایا! مرا از یاوران و از کمک کنندگان به او و از مدافعان وی و سرعت گیرندگان در انجام خواسته‌های او و از حامیان وی و سبقت گیرندگان به خواسته هایش و شهید شوندگان در رکابش قرار بده.

یاور حضرت آن چنان دارای بینش عمیق است که حتی مرگ را مانع رسیدن به خواسته هایش نمی‌داند و با اعتقاد به رجعت که از عقاید مسلّم شیعه است از خدای متعال طلب حضور و یاری حضرت در زمان ظهور می‌کند.

«اللهم ان حال بینی و بینه الموت الذی جعلته علی عبادک حتماً مقضیاً فأخرجنی من قبری مُؤتزراً کفنی شاهراً سیفی،‌ مجرِّدًا قناتی ملبِّیا دعوَة الداعی فی الحاضر و البادی»[(ع)0]

بار خدایا! اگر بین من و امام زمان7 مرگی که آن را بر بندگانت حتمی و واقع شدنی قرار داده ای، فاصله انداخت، مرا از قبرم خارج کن؛ در حالی که کفن بر دوش گرفته، شمشیر آخته و نیزه خود را آماده کرده ام و پاسخ دهنده ی دعوت کننده باشم در حضر و سفر.

(ع)- مشتاق دیدار حضرت:

تردیدی نیست که هیچ چیز به اندازه ظهور حضرت و نگاه منتظران واقعی اش به او، دل‌ها را شفا و آلام را پایان نخواهد داد. البته اگر پیش از ظهور نیز توفیقی برای کسی حاصل گردد، فرخنده و با برکت خواهد بود. وانگهی این توفیق تنها شامل معدود افرادی خواهد شد که از هر ریاکاری و دکان‌داری به دور و از خلق مستورند.[(ع)1]

اهم حوائج دوستان و آخرین آرزوی مشتاقان، و نهایت خواسته عارفان است که بیشترین دعاهای آنان و مهم ترین حوائج ایشان پیرامون مساله تعجیل در وصال (دیدار) امام زمان حجة بن الحسن4 دور می‌زند چه خوش گفته اند:

فؤادِی وَ طَرفی یاسَفانِ علیکُمُ                وعندَکُم روحی و ذِکرُکم عندی

ولَستُ الذُّّ العیش حَتّی ازاکُمُ                 ولو کنتُ فی الفِردَوسِ او جنة الخُلدِ

دل و دیده ام بر شما اسفبار است، و جان و دلم پیش شما و یاد شما نزد من است.

من از زندگی لذت نمی‌برم تا این که شما را ببینم، هر چند که در فردوس یا بهشت جاودان باشم.[(ع)2]

فراز اول: در دعای دیدار امام زمان4 ‌که از امام صادق(ع) وارد شده است، در بخشی از دعا می‌خوانیم: «اللّهُمَّ ارِنِی الطَّلعَةَ الرَّشیدَةَ و الغُرَّةَ الحمیدَة،‌ واکحُل بَصَری بنظرةٍ منّی الیه»[(ع)3] خداوندا به من طلعت راه گشا و چهره ستوده شده را نشان بده، و با نگاهی از من به سوی او چشمم را سرمه کن.

فراز دوم: در دعای معرفت در زمان غیبت آمده است:

«اللّهم انّی اسألک أن تُریَنی ولیّ امرک ظاهراً نافذ الامر ... و اجعلنا ممن تقرّ عینه برویته»؛[(ع)4]

بارخدایا؛ از تو می‌خواهم که جمال صاحب امرت را آشکارا به من بنمایانی در حالی که امرش در عالم، نافذ است، … و ما را از کسانی قرار ده که با دیدن جمالش، چشمشان روشن می گردد.

فراز سوم: در دعای عهد وارده از امام صادق(ع) شبیه به فراز اول، عبارتی وجود دارد که این چنین بیان شده است:

اللهم ارنی الطَّلعة الرشیدةَ والغرَّةَ الحَمیدَة،‌واکحُل ناظری بنظرةٍ منی الیه[75]

بار خدایا، آن رخسار زیبا، و روی نورانی و دوست داشتنی را به من نشان بده و سرمه دیده ام را، نگاهی بر آن عزیز قرار ده.

فراز چهارم: در دعای ندبه، وارده از امام صادق(ع) آمده است:‌

عزیزٌ عَلَیّ اَن اَرَی الخَلقَ وَ لاتَُری[(ع)6]

بسیار بر من سخت است که همه را می‌بینم و تو دیده نمی‌شوی.

این عبارت حاکی از عمق حزن و اندوه شیفتگان، بالأخص یاران حضرت در فراق حضرت می‌باشد.

در فراز دیگر از همین دعای ندبه این طور می‌خوانیم:‌

متی نُغادیکَ وَ نُرا وِحکَ فَنُقِرَّ عَینا، متی ترانا و نَراکَ[(ع)(ع)]

کی می‌شود که با تو صبح و شام کنیم و چشممان روشن گردد؟ کی رسد آن وقت که تو ما را ببینی و ما تو را ؟

چه خوش است صوت قرآن زتو دلربا شنیدن               به رخت نظاره کردن سخن خدا شنیدن

8- اعتقاد راسخ به فرهنگ مهدویت.

یاران و عاشقان حضرت ولی عصر4 معتقدند که سر انجام، اداره ی امور جهان در دست باکفایت صالح ترین افراد بشر قرار خواهد گرفت و او جهان را از تاریکی فقر، جهل و ظلم رهایی می‌بخشد و حکومت واحد جهانی را براساس عدالت استوار می‌سازد. روایات نقل شده درباره ی حضرت مهدی(ع) و بحث از نوّاب خاص آن حضرت که در طول هفتاد سال، واسطه  میان شیعیان و حضرت بوده‌اند، این اعتقاد را از محدوده ی «ذهن» به دنیای «واقعیات» می‌آورد. یعنی او یک حقیقت فرضی و خیالی و اسطوره‌ای نیست بلکه یک موجود واقعی است. بنابراین موضوع مهدی، نه اندیشه چشم به راه نشستن کسی است که باید زاده شود و نه پیشگویی است که باید در انتظار مصداقش ماند. بلکه واقعیت استوار و فرد مشخصی است که در میان ما زندگی می‌کند،و ما را می‌بیند. احادیث و نیز تاریخ غیبت صغری، این باور را در جان ما زنده می‌کند که مصداق آن مصلح و مهدی منتظر، کسی جز«مهدی(ع)» امام دوازدهم شیعیان و فرزند امام حسن عسکری(ع) نیست، که وجودش به تجربه ی تاریخی ثابت شده است.[78]

 

آیت الله محمد باقر صدر; می‌نویسد: اعتقاد به مهدی(ع)، به عنوان یک قائد منتظر که جهان را به یک صورت برتر متحول می‌سازد، از اخبار پیامبراکرم6 عموما واز احادیث ائمه اهل البیت: خصوصا، سرچشمه گرفته است، و در نصوص بسیاری مورد تاکید واقع شده به طوری که اصلا مطلب، قابل تردید نیست. در مجموع اخبار و احادیثی که در مورد امامت حضرت مهدی(ع) و غیبت و ظهور و اصلاح آینده جهان و خصوصیات شخصی او از طریق شیعه و سنی وارد شده است، حدود دو هزار حدیث است و در مورد هیچ یک از موضوعات مسلم و غیرقابل تردید اسلامی، این اندازه حدیث و روایت وارد نشده است.

فراز اول: در زیارت حضرت صاحب الامر(ع) می‌خوانیم.

«السلام علیک یا باب الله الذی لایؤتی الّا منه، السلام علیک یا سبیل الله الذی من سلک غیره هلک»[(ع)9].

سلام بر تو‌ای درگاه خدا، که هیچکس جز از آن درگاه به خدا راهی ندارد. سلام بر تو‌ای راه خدا که هر کس غیر آن را رود، هلاک می‌شود.

یاران و شیفتگان حضرت آنچنان محو در حقیقت وجودی اویند که وساطت آن وجود شریف در نزول برکات و نعمت‌ها را با تمام وجود لمس می کنند، در حقیقت قوام و استواری زمین و آسمان بواسطه وجود حجت خدا وانسان کامل الهی در روی زمین است.

فراز دوم: در دعای عدیله این طور می‌خوانیم:

«بیمنه رزق الوری و بوجوده ثبتت الارض والسماء[80]»

به برکت اوست که آفریدگان روزی داده می‌شوند و به وجود اوست که آسمان و زمین پایدار می‌ماند. یاران امام مهدی(ع) از آن جایی که اعتقاد راسخ و عمیق به حضرت دارند در فراق امام خود اندوهناک هستند و به درگاه خداوند شکوه می‌کنند.

فراز سوم: در دعای افتتاح می‌خوانیم:

«اللهم انّا نشکوا الیک فقد نبیّنا صلواتک علیه وآله وغیبة ولیّنا[81]»

بارالها! به درگاه تو شکایت می‌کنیم از نبود پیامبرمان و از غیبت ولی واماممان.

فراز چهارم: در همین دعای افتتاح این چنین می‌خوانیم:‌

«انّا نرغَبُ الیک فی دولة کریمة تعزّبها الاسلام واهله».[82]

خدایا! از تو امیدواریم که دولت با کرامت امام زمان(ع) را به ظهور آوری واسلام و اهلش را با آن عزّت بخشی.

فراز پنجم: در زیارت امام زمان4 در روز جمعه این چنین می‌خوانیم: «السلام علیک یا حُجَّةََ الله فی ارضهِ السلام علیک یا عینِ الله فی خلقِهِ، السلام علیک یا نورَالله الذی یهتدی به المهتدون»[83].

سلام بر تو ‌ای حجت خدا در زمینش، سلام بر تو‌ای چشم خدا در میان آفریدگانش، سلام بر تو‌ای نور خدا، که هدایت جویان با آن هدایت می‌یابند.

نتیجه‌گیری:

آن چه گذشت، شمّه‌ای از ویژگی‌های یاران امام مهدی(ع) از منظر ادعیه و زیارات بود .علاوه بر این ، در روایات متعددی، از آنان به عظمت یاد شده است و پیشوایان معصوم7 زبان به ستایش ایشان گشوده‌اند. این اوصاف عبارت بود از:

معرفت خدای متعال و اطاعت او، فناء در امام و آرمان‌های او (معرفت امام) اطاعت از امام مهدی(ع)، روحیه‌ی شهادت طلبی ،عدالت خواهی ،نصرت و یاری حضرت، اشتیاق دیدار حضرت، اعتقاد راسخ به فرهنگ مهدویت.

شاید دانستن این ویژگی ها، برای همه مومنین بالأخص جوانان ایجاد انگیزه کند.

جوانان، از آنجایی که از فطرت هایی پاک برخوردارند و تعلقات و وابستگی ها، در اعماق جانشان ریشه ندوانده است، بیشترین یاران آن حضرت را تشکیل خواهند داد.

البته، این بدان معنا نیست که پیران با ایمان، توان همراهی حضرت مهدی(ع) را ندارند ؛چون طبق روایات (هرچند تعدادشان اندک است) اما باز هم در میان اصحاب ویژه ی حضرت حضور دارند ، وانگهی به جز سیصد و سیزده یار اصلی، مومنان بسیاری نیز گرد حضرت جمع شده و ایشان را یاری خواهند کرد. در روایات، برای حضرت از لشکر ده هزار نفری نیز سخن به میان آمده است. قیام حضرت از مکه، پس از اجتماع آنان خواهد بود. امام صادق(ع) در این باره فرمودند:

«لایخرج القائم من مکه حتی تکمُل الحلقه»[84]؛  «امام قائم(ع) از مکه خارج نمی‌شود، مگر هنگامی که گروه تکمیل شوند». راوی می‌پرسد: آنان چند نفرند؟ امام پاسخ می‌دهد: ده هزار نفر. اینان، علاوه بر خیل عظیم مومنانی اند که در میانه راه به حضرت خواهند پیوست.[85]

 مطلب آخر، این که ما اگر همّت آن را نداریم در زمره یاران ویژه ی حضرت باشیم، لااقل بکوشیم که از خیل عظیم همراهان حضرت و لشکر همگانی آن عزیز غایب از نظر، بیرون نباشیم.

          خدایا چنان کن سرانجام کار            تو خشنود باشی و ما رستگار

 

منابع :

1- قرآن کریم.

2- مفاتیح الجنان، حاج شیخ عباس قمی، قم، انتشارات الهادی، چاپ دهم، 1385ه. ش.

3- امام مهدی(ع) از ولادت تا ظهور، سید محمد کاظم قزوینی، تهران، آفاق، چاپ دوم، 13(ع)9، ه. ش.

4- بحارالانوار، محمد باقر مجلسی، بیروت؛ موسسه الوفاء، (وچاپ‌های دیگر)

5- فرهنگ الفبایی مهدویت «موعود نامه» مجتبی تونه ای، میراث ماندگار، چاپ اول، 1384ه. ش.

6- امام مهدی4 موجود موعود، آیة الله جوادی آملی، اسراء، چاپ ششم، 13(ع)9 ه.ش.

7- صحیفه مهدیه، سید مرتضی مجتهدی سیستانی،‌ نینوا،‌ چاپ دوازدهم، 13(ع)9ه.ش.

8- فصلنامه علمی- تخصصی ویژه امام مهدی(ع) (انتظار موعود) جلد سوم، چاپ دوم، 1381ه.ش.

9- فصلنامه علمی- تخصصی ویژه امام مهدی(ع) (انتظار موعود) جلد پانزدهم، 1384ه.ش.

10- مکیال المکارم، مرحوم آیة الله حاج سید محمد تقی موسوی اصفهانی، مسجد مقدس جمکران، چاپ دوم، 1383ه.ش.

11- درسنامه مهدویت شماره 3، خدامراد سلیمیان،‌مرکز تخصصی مهدویت، چاپ اول، 1389ه.ش.

12- شوق عهد، ترجمه و شرح دعای عهد، مجتبی کلباسی، بنیاد قرآن و عترت، 1384ه.ش.

13- نهج البلاغه، فیض الاسلام.

14- الغیبه، محمد ابراهیم نعمانی «ره».

15- کمال الدین وتمام النعمه،‌ شیخ صدوق «ره».

 

 

[1] - نهج البلاغه، فیض الاسلام، خطبه 5.

[2] - محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص198، ح9، ص243،ح43.

[3] ـ رک: الجوهری، الصحاح، ج2، ص666، زأر، ج2، ص6(ع)2. زور و الزبیدی، تاج العروس، ص418.

[4] . همان.

[5] . رک: احمد بن محمد فهد الحلی، عدة الداعی، 9.

[6] - هود (11)، آیه 8 .

[(ع)] - محمد باقر مجلسی، بحار، ج51، ص55، ح2 ع ، نعمانی،‌الغیبه، ص241، ح 36.

[8] - محمد باقر مجلسی، بحارالانوار، ج52ص 308.

[9] - صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج2، ص 654، ح20.

[10] - الأنعام/158.

[11] - صدوق، کمال الدین وتمام النعمه، ج2، ص 35(ع).

[12] . صحیفه مهدیه، ص354.جمال الاسبوع ،ص315.

[13] - بحارالانوار، ج51، ص 8(ع).

[14] - همان،‌ج52، ص 308.

[15] . صحیفه مهدیه، دعای معرفت، ص355. جمال الاسبوع،ص 315 .

[16] - یوم الخلاص، ص233 (به نقل از بشارة الاسلام ص 9) .

[17] - همان، ص 234 (به نقل از بشارة الاسلام ص220) .

[18] - صحیفه مهدیه، ص258، اقبال الاعمال،‌ص 585.

[19] - صحیفه مهدیه، ص 306، بحارالانوار: ج 98 ص3(ع).

[20] - مفاتیح الجنان، زیارت حضرت صاحب الامر (ع)، مصباح کفعمی ص 495، بحارالانوار‌، ج99، ص 118.

[21] - سوره نحل، آیه 18.

[22] - سوره آل عمران، آیه 164.

[23] - سوره قصص، آیه 5.

[24] - امام مهدی (ع) موجود موعود، آیه الله جوادی آملی، ص 50.

[25] - غیبت نعمانی ص 2(ع)3؛ بحارالانوار، ج 52، ص 243.

[26] - دعای قنوت امام حسن عسگری (ع) صحیفه مهدیه ص 168.

[2(ع)] . صحیفه مهدیه، دعای زمان غیبت به روایتی دیگر، ص352، جمال الاسبوع ، ص 310 و314.

[28] - دعای زمان غیبت، صحیفه مهدیه، ص 340، جمال الاسبوع، ص 30(ع)، و بلدالامین ص 122.

[29] - بحارالانوار، ج 53، ص 308.

[30] - دعای معرفت در زمان غیبت، صحیفه مهدیه ص 354، جمال الاسبوع، ص 315.

[31] - دعای عهد، مفاتیح الجنان، صحیفه مهدیه ص331، والبلد الامین ص124 ومصباح الزائر ص 455.

[32] - صحیفه مهدیه ص280، بحارالانوار،‌ج101، ص 303.

[33] - همان، ص291، مصباح المتهجد، ص 826 .

[34] - همان، ص 186، زادالمعاد، ص48(ع).

[35] - همان،‌ص 184، بحارالانوار،‌ج 86،‌ص 61.

[36] - همان ، ص 306، بحارالانوار،‌ج 98،‌ص 37.

[3(ع)] - صحیفه مهدیه، ص 308، اقبال االاعمال،‌ص 42(ع).

[38] - همان، ص 316، اقبال الاعمال، ص 448.

[39] - همان، ص 319، بحارالانوار، ج 9(ع)، ص349.

[40] - همان، ص 354، جمال الاسبوع، ص 315، مصباح المتهجد ص 411.

[41] - همان، ص 344، جمال الاسبوع، ص 30(ع).

[42] - همان، ص 354، مصباح المتهجد ص 411.

[43] - شوق عهد، ترجمه و شرح دعای عهد، ص 65.

[44] - آل عمران/169.

[45] - من لایحضره الفقیه ج 2، ص 594.

[46] - اقبال الاعمال، ص 381.

[4(ع)] - صحیفه مهدیه، ص 184، و بحارالانوار،‌ج 86، ص 61.

[48] - همان، ص 18(ع)، زادالمعاد، ص 48(ع)، مصباح الزائر: 454.

[49] - همان، ص 333، مفاتیح الجنان، ص 61 10.

[50] . بحارالانوار، ج52، ص308.

[51] . صحیفه مهدیه، ص168 ـ 169، مصباح المتهجد، ص161.

[52] - غیب طوسی ره، ص 52.

[53] - نهج البلاغه، خطبه 138.

[54] - الغیبه، نعمانی، ص 319.

[55] - میکال المکارم، ج1، ص 81.

[56] - راه وصال، حسینی مطلق، ص 125.

[57] - مکیال المکارم، ج 2، ص 319 (ترجمه سید مهدی حائری قزوینی) .

[58] - همان، ص 916، (این زیارت از حضرت مهدی (ع)روایت شده است) .

[59] - همان، ص 921.

[60] - نظیر این فراز در دعای عهد مروی از امام صادق علیه السلام نیز آمده است.

[61] - صحیفه مهدیه، ص 1(ع)8، بحارالانوار،‌ ج 89، ص 251.

[62] - همان، ص 184. بحارالانوار،‌ ج 86، ص 61.(بحار ج83 ، ص62)

[63] - همان، ص 186،زادالمعاد،ص48(ع).

[64] - همان ، ص 294. زادالمعاد،ص63. مصباح الزایژ،ص315.

[65] - همان، ص 314. (قریب به همین عبارت در دعای زمان غیبت حضرت به آن اشاره شده است. صحیفه مهدیه. ص 344)

[66] - صحیفه مهدیه، ص 358، جمال الاسبوع،ص315 .

[6(ع)] - همان، ص 38(ع). مصباح المتهجد،ص405.

[68] - بحارالانوار، ج 91، ص 42.

[69] - مفاتیح الجنان، ص 942.

[(ع)0] - مفاتیح الجنان، ص 943.

[(ع)1] - شوق عهد، ترجمه و شرح دعای عهد، ص 72.

[(ع)2] - مکیال المکارم، ج 1، ص 336.

[(ع)3] - صحیفه مهدیه، ص 185. بحارالانوار،86 \61.

[(ع)4] . صحیفه مهدیه، ص356، جمال الاسبوع، ص315.

[(ع)5] - همان، ص 333.زادالمعاد،ص488.

[(ع)6] - همان، ص 251. زادالمعاد،ص491.

[(ع)(ع)] - همان، ص252.

[(ع)8] - موعود نامه، ص 109.

[(ع)9] - مفاتیح الجنان، ص 916.

[80] - صحیفه مهدیه ص 158. البلدالامین ،ص660.

[81] - همان، ص 304. المصباح،ص(ع)(ع)0.

[82] - همان، ص 303.

[83] - همان، ص 5(ع)5. جمال الاسبوع،ص41.

[84] - بحارالانوار،‌ج 52، ص 36(ع).

[85] - فصلنامه انتظار، شماره 3، ص90، 89، 88.

 

 



نظرات:

نام:
پست الکترونیکی:
متن یادداشت :
کد امنیتی :